In dit artikel maken we kennis met Jacqueline Buurkes. Jacqueline is secretaris van de patiëntenvereniging en zet zich met veel energie in om werkprocessen binnen de vereniging slimmer te organiseren. Wie is zij en wat drijft haar?
Creatief blijven, op een andere manier
Jacqueline is 57 jaar en woont samen met haar man, zoon en hond in Sprang-Capelle. Ze is werkzaam op de Universiteit van Tilburg en houdt van koken en creatief bezig zijn. Door haar klachten is dat creatieve werk wel wat veranderd. Vroeger deed ze veel met haar handen, zoals naaien en borduren maar dat lukt nu minder goed. Daarom is ze overgestapt naar creatieve hobby’s op de tablet, zoals schilderen op nummer, en kan ze blijven doen wat ze zo leuk vindt.
Van lid naar vrijwilliger
Jacqueline leerde de patiëntenvereniging kennen in het Amphia ziekenhuis. Daar zag ze een informatiestand en raakte ze in gesprek met vrijwilligers. Na dit gesprek besloot ze om lid te worden en lange tijd bleef het daarbij. Ze ontving de nieuwsbrief en las hierin informatie over CRPS, maar was nog niet actief betrokken bij de vereniging. Dat veranderde toen er een oproep kwam voor het beheren van de besloten Facebookgroep: “Na het lezen van deze oproep dacht ik: misschien moet ik ook iets terugdoen.” En daarmee begon haar rol als vrijwilliger.
Met een frisse blik verbeteren
In haar werk houdt Jacqueline zich bezig met het verbeteren van processen: hoe kunnen dingen slimmer, sneller en makkelijker? Die blik neemt ze mee naar de vereniging. Binnen de vereniging zag ze dat sommige dingen veel tijd en energie kosten en dat kan anders: “Het werk moet niet zoveel tijd kosten. Het moet ook makkelijker kunnen.” Haar doel is duidelijk: door slimmer te werken, blijft het vrijwilligerswerk beter vol te houden voor iedereen.
Volgens Jacqueline kan er veel verbeterd worden in de manier van werken. Er wordt nu nog veel met papier en post gewerkt. Dat kost geld, tijd en moeite. Ze wil de stap maken naar meer digitale oplossingen. Tegelijk vindt ze het belangrijk dat iedereen mee kan blijven doen, ook leden die minder digitaal zijn. Daarom is het belangrijk om een goede balans te vinden want iedereen moet zich welkom blijven voelen binnen de vereniging.
Samen verder groeien
Jacqueline heeft een duidelijke wens voor de toekomst. Ze hoopt dat de vereniging groeit met leden van diverse leeftijden: “We willen een vereniging zijn voor iedereen met CRPS, jong én oud.” Daarnaast wil ze dat de vereniging zichtbaarder wordt via (sociale) mediakanalen. Hoe meer mensen de vereniging en de aandoening CRPS kennen, hoe groter het bereik en daarmee kansen voor bijvoorbeeld meer geld voor onderzoek.
Kijk naar wat wél kan
Tot slot heeft Jacqueline nog een boodschap voor andere leden: “Kijk naar wat er wel kan en haal daar energie uit.” Ze weet hoe lastig het soms is, maar probeer te focussen op wat nog wél kan: ‘’Mijn energie is beperkt, dus ik kies waar ik die aan besteed.” Ze merkt dat het helpt om aandacht te geven aan positieve dingen en kleine successen, want deze kunnen veel betekenen. Niet alleen met je naasten maar ook in het lotgenotencontact met andere leden is dit belangrijk. We zijn er niet alleen om elkaar te steunen in tijden dat het moeilijk gaat, maar ook juist om die kleine successen of positieve ervaringen met elkaar te delen.