Complex Regionaal Pijn Syndroom (voorheen posttraumatische dystrofie)
Complex Regionaal Pijn Syndroom (CRPS) is een complicatie die na een letsel of een operatie aan een ledemaat, arm of been, ontstaat. De ernst ervan staat los van de ernst van het letsel. Zo kan een klein letsel, bijvoorbeeld een kneuzing van de hand, een ernstige vorm van CRPS geven. Een zwaar letsel, zoals een gecompliceerde enkelbreuk, kan in lichte mate CRPS tot gevolg hebben.
Laatste nieuws
Daniel: leven met CRPS aan beide handen en toch blijven verbinden
Daniel: leven met CRPS aan beide handen en toch blijven verbinden Sommige levens veranderen niet geleidelijk, maar abrupt. Alsof er plots een andere route wordt gekozen — zonder toestemming, zonder…
Boekrecensie – Pijn: een alledaags ongemak? van Dr. Robert van Dongen e.a.
Het vraagteken in de titel benadrukt dat pijn vaak wordt onderschat, terwijl de impact op welzijn, dagelijks leven en relaties groot is. De ernst kan wisselen, wat soms tot onbegrip…
Verenigingsnieuws – Nieuwe voorzitter
Per 1 april 2026 is Debby Golverdingen de nieuwe voorzitter van de Patiëntenvereniging CRPS. Debby is al jarenlang actief binnen de vereniging en zet zich met veel betrokkenheid in voor…
Onderzoek CRPS en het in beeld brengen van de hersenen
https://maastrichtuniversity.bbvms.com/view/autoplay_um_website/7180366.html?placementOption=default Nieuwe inzichten verkrijgen in de symptomen van het complex regionaal pijnsyndroom (#CRPS) door de hersenen in beeld te brengen (FABrIC). Voor vragen of deelname neem contact op met pijn_en_brein-fpn@maastrichtuniversity.nl…
Ervaringsverhalen
“Ik heb geleerd dat aanvaarden tijd kost,” zegt hij. “En dat je jezelf die tijd ook moet gunnen.”
Daniel: leven met CRPS aan beide handen en toch blijven verbinden
Sommige levens veranderen niet geleidelijk, maar abrupt. Alsof er plots een andere route wordt gekozen — zonder toestemming, zonder voorbereiding. Het verhaal van Daniel is zo’n verhaal. Niet alleen over pijn en verlies, maar vooral over aanpassing, doorzettingsvermogen en het hervinden van betekenis op een plek waar je het misschien niet meteen zou verwachten.
Daniel is 61 jaar. Vader, opa en partner. Een man met een rugzak vol ervaring, vakmanschap en sociale contacten. Jarenlang werkte hij als bakker-patissier, later als kraanman in de glasbouw: zwaar, precies werk, waarbij je volledig op je handen moet kunnen vertrouwen. Daarnaast was hij webdesigner als bijberoep. Hij volgde avondopleidingen, leerde bij, bouwde, creëerde, werkte. Altijd bezig. Altijd onder de mensen.
Tot zijn lichaam stop zei.