Per 1 april 2026 is Debby Golverdingen de nieuwe voorzitter van de Patiëntenvereniging CRPS. Debby is al jarenlang actief binnen de vereniging en zet zich met veel betrokkenheid in voor mensen met CRPS. Wij hebben haar geïnterviewd over wie ze is, wat de vereniging voor haar betekent en welke plannen zij met het bestuur heeft voor de komende jaren.
Debby is 46 jaar, getrouwd met Ed en woonachtig in Vriezenveen. In haar vrije tijd leest ze graag en geniet ze samen met Ed van het mooie weer op het terras. In het dagelijks leven werkt Debby bij de Rabobank op de grootzakelijke afdeling. De vereniging noemt ze zelf een uit de hand gelopen hobby, maar wel een hobby die haar veel voldoening geeft.
Voorzitter worden voelde als een logische stap.
Debby is al op jonge leeftijd begonnen als vrijwilliger bij de vereniging. Ze studeerde toen nog en wilde graag iets betekenen voor andere mensen met CRPS. In de loop van de jaren werd de vereniging een vast onderdeel van haar leven: ‘Ik kan me nu niet voorstellen dat ik geen vrijwilliger meer zou zijn van de vereniging. Het geeft heel veel voldoening om andere mensen te kunnen helpen’.
Na 26 jaar vrijwilligerswerk kent zij de vereniging, leden en de vrijwilligers erg goed. In haar nieuwe rol als voorzitter wil zij zich in blijven zetten om mensen met elkaar te verbinden. Niet alleen de verbinding binnen de vereniging, maar ook het contact met artsen, de maatschappij en mensen die CRPS nog niet kennen is belangrijk.
Vergroten bekendheid voor CRPS
Het vergroten van de bekendheid van CRPS is een belangrijke missie van de vereniging. CRPS is een zeldzame aandoening en veel mensen, ook artsen, kennen deze ziekte niet goed. Dat kan leiden tot lange zoektochten naar een diagnose en tot onbegrip bij betrokkenen. De vereniging wil daarom de kennis over CRPS vergroten in de maatschappij en zich inzetten om CRPS bij een breder publiek onder de aandacht te brengen via televisieprogramma’s, sociale media en het maken van een podcast.
De toekomst van de vereniging
Debby hoopt dat de vereniging de komende jaren kan gaan groeien en er meer (jongere) mensen lid worden. De vereniging moet een warme en veilige plek zijn waar mensen zich gehoord voelen: ‘Of je nu 70 jaar of 20 jaar bent, we willen dat er binnen de vereniging iets is dat bij jou past’.
Dit kan niet gerealiseerd worden zonder de inzet van de vrijwilligers, de vrijwilligers van de vereniging zijn onmisbaar. Het werven van nieuwe vrijwilligers is daarom een belangrijk onderwerp voor komende jaren: ‘Ik zou graag willen dat we, naast online bijeenkomsten, in het hele land bijeenkomsten kunnen organiseren zodat leden niet ver hoeven te reizen voor lotgenotencontact. Dit kunnen we niet doen zonder de hulp van onze vrijwilligers’. Ze vindt het belangrijk om leden te laten zien dat je ook met kleine taken al veel voor de vereniging kunt betekenen: ‘In een persoonlijk gesprek kijken we naar wat iemand leuk vindt en wat bij hem of haar past, we hopen dat dit de drempel verlaagd voor mensen om zich aan te melden als vrijwilliger’.
Tot slot roept Debby iedereen op om mee te helpen de bekendheid van CRPS te vergroten. Ken je iemand met CRPS die de vereniging nog niet kent? Vertel dan over ons. Samen kunnen we ervoor zorgen dat de vereniging blijft groeien, in leden én vrijwilligers, en kunnen we CRPS bij een groter publiek onder de aandacht brengen.